ઘમ્મર વલોણું – ૪૭

ઘમ્મર વલોણું – ૪૭

પોતાનો વિકાસ કરવા ચાલવું જરૂરી છે ! નવું નવું જાણવા અને જોવા માટે પણ ચાલવું જરૂરી બની જાય છે. જોકે આ કોઈ નવી વાત કે નવું જ્ઞાન નથી. તો એ રૂએ મારે પણ ચાલવું જોઈએ. મારી પાસે તન છે, મન છે. તન સાથે ચાલવા માટે પગ જોડાયેલા છે. ચાલવા માટે ધરતીનું વરદાન સૌને સાંપડેલું છે.પગને જમીન પર સ્થિર અને અડગ થતાં જાણ્યા.

થયું કે હવે ડગલાં ભરવા શક્ય બનશે. આથી મનમાં હામ ભીડીને એકાગ્રતાથી તનને મજબૂત થવા કહ્યું. તનના સહકાર વિના ડગલાં ભરવા અશક્ય છે.

ધીમે ધીમે બેય પગને ચાલવાનો આદેશ અપાયો કે નાના નાના પગલાં ધરતી પર પડયા. મનમાં ખુશીની લહેર દોડી આવી. આજુબાજુ જોયું અને ખાતરી કરવા ધાર્યું કે કોઈ તાળીઓ પાડીને મારા ડગલાંને આવકારે છે ? એના કોઈ વખાણ કરતુ માલુમ પડે છે ? હજી તો ચાર પાંચ ડગલાં ભર્યા હશે કે હું ચોંકી ગયો; કોઈ મને પાછળથી પકડી રાખે છે કે ધક્કો મારવા કરે છે એ નક્કી ના થઇ શક્યું. હજી તો હું માંડ માંડ ડગલાં ભરતો હતો. ડગલાંને હજી તો ધરતી સાથે બરાબર સ્થિર અને મજબૂત પણ નથી કર્યા. એવામાં પાછળ ફરીને જોવાનું તો કેવી રીતે શક્ય બને ?

મનની ખુશી ઉછાળા મારે એટલે એને વ્યક્ત કરવી રહી ! તો એમ પણ થયું કે આપણે ખુશ હોય એનાથી બીજાને ખુશ થવું જરૂરી બને ખરું ? કોઈ આપણી ખુશીમાં સામેલ થાય તે આપણા માટે ધન્યતા પણ; બીજાને પરાણે સામલે કરવા તે મહાનતા નહિ.

તો મનને એમ પણ મનાવ્યું કે, મેં બે ત્રણ ડગલાં ભરી લીધા એમાં કાંઈ નવાઈ જેવું નથી. ઘણાં લોકો મારી જેમ ડગલાં ભરતું હશે, કોઈએ ભરી લીધા હશે તો કોઈ દોડતું પણ હશે. આમ વિચારતો હતો કે મન માંથી એક છણકો આવ્યો “ પોતાની સફળતા અને આવડત પર ગર્વ ન અનુભવવો તે સારી વાત ના કહેવાય ”

મારે શું કરવું ?

હજી તો બે ચાર ડગલાં ભરાયા કે પાછળથી કોઈ ખેંચતું હોય કે ધક્કો મારતું હોય તેવું અનુભવાય છે ! હજી તો એવું મેં મનને કહ્યું કે તેને તો સન્ન કરતા તીર મારી પર છોડયા.

“ અરે ભોળિયા, બે ચાર ડગલાં માંડ્યા કે સિદ્ધિ જ્વલંત નથી બની જતી. એ ડગલાંમાં અડગતા છે કે કેમ ? એમાં આગળ વધવાની શક્તિ છે કે કેમ ? એ બધું પિછાન્યા પછી તારું પોતાનું મનોબળ તપાસ. આ બધું હશે તો દુનિયાની કોઈ પણ તાકાત પાછળથી ખેંચશે તો એની અસર નહિ થાય. અને તને ધક્કો મારશે તો બમણા વેગે તું દોડવા લાગીશ. મનમાં આવેલા નકારાત્મક વિચારોથી સંતુલન નષ્ટ પામે છે અને ફાલતું વાતો ધરી લેવાથી જોખમ વધી જાય તો નવાઈ ના પામવી. દ્રઢ મનોબળ અને આત્મવિશ્વાસ એ બે હથિયાર હાથવગા, એને સફળતા વરે સરળતાથી ”

About RSM

A freelance writer and film maker. Loves to travel across the world is dream of life ! Playing sport is another way of life :) સર્વે પ્યારા વાચકો ને મારા નમસ્કાર !!
This entry was posted in પ્રકીર્ણ. Bookmark the permalink.

4 Responses to ઘમ્મર વલોણું – ૪૭

  1. Vimala Gohil કહે છે:

    દ્રઢ મનોબળ અને આત્મવિશ્વાસ જેવા બે હથિયાર સાથે સકારાત્મક અભિગમમાં પેલા પરમતત્વ પરની શ્રદ્ધા ,
    બસ,પછી કોઈ પાછળ ખેચી શકે જ કેમ? ધક્કો ન મારે તોય આગળ ને આળ ધપ્યે રહેવાય…..વાહ,
    સરસ સંવાદ આપ્યો.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s