ઘમ્મર વલોણું-૪૯

ઘમ્મર વલોણું-૪૯

દિવસભર ધગશથી મહેનત કરીને સાંજની રાહ જોવું છું. સાંજ પડે કે ઘર પહોંચીને એક હાશકારો નાખીએ કે દિવસભરનો થાક થોડો ઓછો થયો હોય તેવું લાગે ! વળી રાત્રે દીવાસ્વપ્નો કે આવતી કાલના પ્રયોજનો કે આયોજનોના વિચારમાં કયારે ઊંઘ લાગી જાય કે સવાર પડવાની રાહ ના હોવા છતાં સવારના સોનેરી કિરણોથી ફરી દિવસનાં કામ રાહ જોઈને આપણને આકર્ષે. ઘણી વાર વિચારું કે આવું મને એકને જ અનુભવાતું હશે ?  તો ઘણી વાર એવા પણ વિચારોના વમળમાં અટવાઈ જાઉં કે, દિવસનું મહત્વ વધુ કે રાતનું ? પણ જ્યારથી રાતપાળીઓ ચાલુ થઇ છે ત્યારથી તો એ સવાલ પણ વરાળરૂપે ઉડીને કોણ જાણે ક્યાં અદ્રશ્ય થઇ ગયો !
મનને તો કેમ કરીને નાથવું ?
નાથવાની તો ક્યાં વાત કરવી; એનો વિચાર કરવાથી પણ મન કેટલું વિપરીત ચાલે તે પણ એટલી જ વાસ્તવિકતા છે.
જેમ દિવસનું જેટલું મહત્વ છે એમ એટલું જ રાતનું પણ મહત્વ છે. નથી કોઈ ચડિયાતું કે નથી કોઈ ઉતરતું ! જે કોઈ ચડિયાતું કે ઉતરતું છે તે, આપણાં મગજના વિચારો છે. ક્યારે કઈ વસ્તુને હીન કે કઈ વસ્તુને ઉત્તમ ગણાવી તેનો કોઈ માપતોલ નક્કી ના કરી શકે, એ આપણું મન !
હું તો પોતાને પણ સરખી રીતે ના ઓળખી શકનારો એક અત્યંત સામાન્ય વ્યક્તિ છું. તો મારે બીજાની ઓળખને છતી કરવાનો કોઈ અધિકાર નથી. આવું મેં ઘણી વાર સ્વીકારી લીધું હોવા છતાં હું વળી પાછો એ ત્રાજવા લઈને ફરી લાગી જાઉં છું. આવું બધું કરવા પાછળ કોના સંકેત કે આજ્ઞા હશે તે હું જાણવાની કે જોવાની ખેવના પણ નથી કરતો. સાથોસાથ એ પણ આશ્ચર્ય થાય છે કે, તો પણ હું ” હું ” માંથી બહાર આવું છું કે “હું ” માં અટવાઈ જાઉં છું ?

Advertisements

About RSM

A freelance writer and film maker. Loves to travel across the world is dream of life ! Playing sport is another way of life :) સર્વે પ્યારા વાચકો ને મારા નમસ્કાર !!
This entry was posted in પ્રકીર્ણ. Bookmark the permalink.

3 Responses to ઘમ્મર વલોણું-૪૯

  1. Vimala Gohil કહે છે:

    “મનને તો કેમ કરીને નાથવું ?
    નાથવાની તો ક્યાં વાત કરવી; એનો વિચાર કરવાથી પણ મન કેટલું વિપરીત ચાલે તે પણ એટલી જ વાસ્તવિકતા છે.”સૌના મનની વાસ્તવિકતા.

    “એ પણ આશ્ચર્ય થાય છે કે, તો પણ હું ” હું ” માંથી બાર આવું છું કે “હું ” માં અટવાઈ જાઉં છું ?”
    આટલો સવાલ માત્ર મનમાં ઊઠે તો આપણે ‘પોતાના હું’માંથી બાહર આવી શકીએ ખરાં.
    નાનકડા લેખમાં રોજીંદા વિચારોના સહજ મંથનનું સરળ આલેખન ગમ્યું.

  2. Vimala Gohil કહે છે:

    “મનને તો કેમ કરીને નાથવું ?
    નાથવાની તો ક્યાં વાત કરવી; એનો વિચાર કરવાથી પણ મન કેટલું વિપરીત ચાલે તે પણ એટલી જ વાસ્તવિકતા છે.”

    “એ પણ આશ્ચર્ય થાય છે કે, તો પણ હું ” હું ” માંથી બાર આવું છું કે “હું ” માં અટવાઈ જાઉં છું ?” આવો સવાલ જો આપણાં મનમાં ઉઠતો હોય તો આપણે આપણાં ‘હું”માંથી બાહર આવવા પ્રયત્ન્શીલ થઈ શકીએ ખરાં!

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s