પુનઃ મિલન !

પુનઃ મિલન !

“ વિહાર દેવડીયા અને વાસંતી દેવડીયા તમે લોકોએ એક બીજા માટે કરેલી દલીલો, આક્ષેપો અને આરોપોને ધ્યાનમાં લઇને કોર્ટ, એ નિર્ણય પર આવી છે કે…. ” જજ એટલું બોલ્યા કે રીશેષ માટેની બેલ વાગી. “ ત્રીસ મિનિટના વિરામ બાદ હું આપને બેઉને ખુશ કરતો નિર્ણય સંભળાવીશ ” બોલીને જજ ઉભા થયા અને કોર્ટરૂમની બહાર નીકળી ગયા. એમનાં ગયા બાદ વારાફરતી કોર્ટરૂમમાં હાજર બધા
નીકળવા લાગ્યા. કોર્ટરૃમનો ધીમો ગણગણાટ બંધ થયો કે રૂમમાં ખાલી વિહાર અને વાસંતી પોત પોતાના વિટનેસ સાથે હતાં. બેઉના મુખ પર એકબીજા પ્રત્યે ખુન્નસભરી ભરી નજર ઉભરાતી હતી. કચવાતા મને બંનેએ એકબીજા સામે જોયું.
વિહાર અને વાસંતી લગ્નના ખાલી બે વર્ષ બાદ, છૂટાછેડા લેવા માટે કોર્ટમાં હાજર થયા હતા. છ મહિનામાં ઘણી બધી વાર આવીને તારીખો જાળવી હતી. આજે બેઉના ડિવોર્સ માટેનો અંતિમ દિવસ હોય તેવું લાગતું હતું. જો દશેક મિનિટની વાર હોત તો બેઉના ડિવોર્સ પેપર પર મહોર વાગી ચુકી હોત.
વિહાર અને તેનો વિટનેસ મિત્ર તથા વાસંતી અને તેની વિટનેસ ફ્રેન્ડ ચારે સિવાય કોઈ દેખાયું નહિ આથી પ્યુને આવીને ચારેયને કહ્યું.
“ જાવ, ચા પાણી નાસ્તો કરતા આવો, સાહેબ તો હવે કદાચ એક કલાક પછી જ આવશે, આજે તો ઘરે લંચ લેવા ગયા છે ” બોલીને તે સડસડાટ નીકળી ગયો.
ચારેય એ એક બીજા સામે જોયું.
“ અલ્યા વિહાર તમે લોકો તો આજે ડિવોર્સ થવાની ખુશીમાં ઝૂમો છો. તેથી ભૂખ તો ક્યાંથી લાગી હોય, પણ અમને બેઉને તો ભૂખ લાગે કે નહિ ? ”
“ હા.. ” વાસંતીની ફ્રેન્ડ એ પણ પેલાને સપોર્ટ કર્યો.
“ ચાલો બહાર તો જઈએ…. એ લોકોને જવું હોય તો જશે ”
“ કેમ મને જોડે નહિ લઇ જાવ…. અમને એકલીને શું કામ અમને બેઉને લઇ જાવ ! ચાલ વાસંતી..હજી કંઈ તમારા ડિવોર્સ થયા નથી ” બોલીને તેને વાસંતીનો હાથ પકડીને એમની જોડે ચાલવા લાગી. ત્રણે કમ્પાઉન્ડના એક નાસ્તાના સ્ટોલ પાસે રાખેલ સ્ટુલ પર બેઠા.
“ એક કલાક પછી જજ આવીને વિહારને ખુશ કરી દેશે…કાયમ માટે મારાથી છુટકારો મળી જશે ! ” વાસંતીએ વ્યંગબાણ ચલાવ્યું. વિહારે એક નજર વસંતી સામે ને ફરી પોતાના મિત્ર સામે કરી.
“ જો યાર પાછો તું મારો જ વાંક કાઢીશ ” વિહારે ધીમેથી કહ્યું. વાસંતીએ તો જાણે સાંભળ્યું જ ના હોય તેમ અવળું ફરી ને જમીન ખોતરે છે.
“ કેમ ગાલ ફુલાવીને બેઠી છે ? મેં કંઈ તને કોર્ટમાં જવા માટે નહોતી ચઢાવી ! ”
“ શું તું પણ …. મેં ક્યાં તને એવું કહ્યું. ”
“ તો પછી જરા સ્મિત સાથે મારી સામે તો જોવાય ” એની ફ્રેન્ડ એ તીખાશ કાઢી.
“ મારી સામે પણ કેમ નહિ ? મેં ક્યાં એમનું કઈ બગાડ્યું છે ! ” વિહારનો ફ્રેન્ડ પણ કૂદી પડ્યો.
“ હા, મેં એકે જ એનું બગાડ્યું છે તો….. ”
“ તું તો કંઈ બોલીશ જ ના ” વાસંતીએ વિહાર સામે જોઈને ફૂંફાડો માર્યો.
વાસંતીએ સહેજ ઉગ્ર થઈને વિહારને કહ્યું કે ચારેય જણ ચૂપ થઇ ગયા. થોડી પળો કોઈ કંઈ ના બોલ્યું કે વિહારનો વિટનેસ અકળાયો.
“ અલ્યા, અમે બેય તો તમને મદદરૂપ થવા આવ્યા છીએ. તમારે લોકોએ અમને પણ ભૂખ્યા રાખવા છે ? ”
“ હાસ્તો વળી ” વસંતીની ફ્રેન્ડ એ પણ ટેકો પૂર્યો.
“ એલી, એક દિવસ મારે માટે ભૂખ નહિ સહન કરી શકે ? ” વાસંતીએ પેલીને વડચકું ભર્યું. વિહારે પણ મિત્રને શાંત રહેવા કર્યું. વળી પાછી ગમગીની છવાઈ ગઈ. તોયે થોડી વાર થઇ કે વિહારનો મિત્ર શાંત ના રહી શક્યો અને આ વખતે તો એને બેય પર આક્રમણ કર્યું.
“ મને એક વસ્તુ નથી સમજાતી, તમે બંને અત્યારે ઉદાસ કેમ દેખાવ છો ? ગમગીન કેમ છો ? ”
“ ગમગીન તો હોય જ ને યાર ! ” પેલીએ બેઉને સહારો આપતા ઉદગાર કાઢ્યા.
“ બેઉ લોકોને હમણાં થોડી વાર પછી ડિવોર્સ મળી જશે. તો બેઉએ રાજી થવું જોઈએ ને ? ”
“ રાજી થવાનું કેમ ? અરે બેઉ છુટા પડી જાશું એ નહિ ? ” વિહારે કર્કશતાથી કહ્યું. અને એક નજર વાસંતી પર કરી. તે પણ એની સામે જોઈને નીચું જોઈ ગઈ.
“ કેમ વાસંતી વાત તો સાચી છે ! ઉદાસ થવા જેવું તો બિલકુલ નથી ” એની મિત્ર એ કહ્યું.
“ મને તો એજ નથી સમજાતું કે … ” બોલીને તે શાંત બની ગઈ.
“ તને જો તે દિવસે સમજાયું હોત તો અહીંયા આવવાની જરૂર ના પડેત ! ” વિહારે કહ્યું.
“ ઓ હો વાંક મારી એકલી નો જ હતો એમ ને ? ” બોલીને તે કરડાકી
“ તારે ઝુમ્મર લેવાની જીદ હતી એ પુરી ના કરી એમાં તો …. ”
“ અને તેં એક દિવસ ટિફિન વગર ઓફિસ ગયો એમાં તો બૂમ બરાડા કરી મુકેલા એનું શું ? ”
“ બસ તેં ખાલી એક દિવસ ટિફિન વગર મોકલેલો એટલું જ ? ” વિહારે ઉગ્ર થઈને કહ્યું
“ અરે તમે લોકો હવે એકબીજાના વાંક ના ગણાવો, એ તો હમણાં જજ બેઉને અલગ થવાની પરમીટ આપી દેશે ”
“ હા એ તો છે જ ” વાસંતી બોલીને ફરી ચૂપ થઇ ગઈ.
“ એલા તું ઓફિસમાં ટિફિન વગર આવેલો તો મને તો વાત પણ નહિ કરેલી ” એના મિત્રે વિહારને કહ્યું કે વાસંતીએ પણ એની સામે નીખરીને જોયું.
“ એમાં શું કહેવાનું હોય ! ”
“ જો કે વાસંતીએ તો મને કહેલું કે તે એક દિવસ ટિફિન આપવાનું ભૂલી ગયેલી. પણ ટિફિનના લીધે કકળાટ થયેલો તે આજે જાણ્યું ”
“ અરે વાસંતી ભાભી તો તારી પત્ની છે. ઓફિસ સ્ટાફ તો જોબ બદલાય કે બદલાઈ જાય પણ પત્ની થોડી બદલાય. તને ઓફિસ સ્ટાફને કહેવામાં સમજદારી વાપરી તો પત્નીને કે ધમકાવી ? ” તેનો મિત્ર બોલ્યો કે વિહાર એને કંઈ કહેવા જતો હતો પણ વચ્ચેજ વાસંતી બોલી પડી.
“ ના ના આમ તો વાંક મારો જ હતો…..મને ખબર છે કે વિહારને કેન્ટીનનું ખાવાનું નથી ફાવતું. અને જાણી જોઈને જ મેં ટિફિન નહોતું બનાવી આપેલું, સોરી યાર ” બોલીને તેને વિહાર સામે એક માફી માંગતી નજરે જોયું.
“ હવે શું સોરી કહે છે ! ” એની ફ્રેન્ડ કટાક્ષમાં બોલી.
“ હજી કંઈ ખાટું મોળું નથી થયું ” વિહારનો મિત્ર બોલ્યો.
“ મતલબ ?? ” વિહારે ભારપૂર્વક સાદે પૂછ્યું.
“ હમ… ” તેની ફ્રેન્ડ એ પણ આશ્ચર્ય ભરી રીતે ટાપશી પુરી.
“ મને હજી પણ રસ્તો સાફ દેખાય છે ”
“ સાફ સાફ ભસ ને જે કહેવું હોય તે ” વિહારે મિત્રને માથે ટાપલી મારતાં કહ્યું.
“ એજ કે બંને કશું પણ બોલ્યા વગર એકબીજાને હગ કરી લો ફરી વાસંતીમાં, વિહાર વિહરવા લાગશે ” બોલીને એક બીજાને હગ કરવાની એક્શન કરી.
વિહારે વાસંતી સામે જોયું. તે શરમાઈને નીચું જોઈ ગઈ. બધાએ એની આંખોમાં અફસોસનો ઉભરો જોયો. વાસંતીની ફ્રેન્ડ એ વિહાર સામે જોઈને આંખો ને નમાવી. તો તેના મિત્રએ એને ગળે લગાવી લેવા કહ્યું. વિહારે ધીરેથી વાસંતીને પોતાની બાંહોમાં સમાવી લીધી. બેઉ વીટનેસે તાળી પાડીને આ પુનઃમિલનને વધાવી લીધું. દૂરથી પસાર થતાં જજ આ દ્રશ્ય જોઈને થંભી ગયા. અને મનમાં જ બોલ્યા કે હાશ !
Advertisements

About RSM

A freelance writer and film maker. Loves to travel across the world is dream of life ! Playing sport is another way of life :) સર્વે પ્યારા વાચકો ને મારા નમસ્કાર !!
This entry was posted in નવલિકા. Bookmark the permalink.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s